Kreupelheid

In het wild lopen paarden op onbeslagen hoeven maar wanneer paarden zware lasten moeten dragen en wanneer zij veel over verharde wegen moeten lopen zijn wegens overmatige slijtage hoefijzers noodzakelijk. Het bekappen en vervolgens beslaan van de hoeven is tevens een methode om de stand van de voeten te corrigeren.
Bij pijn aan een been spreken we van kreupelheid. Kreupelheid kan het beste in draf worden geconstateerd. Bij pijn aan een voorbeen 'knikt' het paard met hoofd en hals: het dier 'valt' op het gezonde been, in een poging het pijnlijke been zoveel mogelijk te ontlasten. Bij pijn aan een achterbeen houdt het dier het bekken scheef. Van achter is de pijnlijke helft van het bekken het laagste, omdat het dier zo weinig mogelijk op die voet steunt. Het hoort tot de mogelijkheden, dat het dier aan twee voorbenen of twee achterbenen tegelijkertijd pijn heeft, dan is het oog van een deskundige hard nodig. Bij bijvoorbeeld hoefbevangenheid kan een dier aan alle vier benen pijn hebben.


OCD

Een vorm van kreupelheid die de laatste jaren relatief veel voor komt wordt OCD genoemd: osteochondrose dissecans (latijn voor loslatend kraakbeen). OCD kan ontstaan bij een verstoring van de omvorming van kraakbeen naar bot. Op een bepaalde plaats wordt de laag kraakbeen steeds dikker. Door deze verdikking is de voeding vanuit het gewrichtssmeer niet meer goed mogelijk. De 'aanvoerroute' is te lang. Hierdoor neemt de kwaliteit van het kraakbeen in deze te dikke lagen af. Hierdoor ontstaat minder goed kraakbeen: kraakbeen met scheurtjes. Bij bijv. overbelasting, een beschadiging e.d laten er daadwerkelijk stukjes kraakbeen of bot los. Men noemt deze losse stukjes wel "gewrichtsmuizen" - die door het gewricht gaan zwerven, ingeklemd raken en nog meer beschadiging geven. Daarnaast is de plek waar de "muis" vandaan komt ruw in plaats van glad. Tevens komen uit de afbraakplek van de "muis" stoffen vrij die de productie van teveel en te dun gewrichtssmeer veroorzaken. Het gewricht dat is aangedaan (vaak de knie en de enkel/ het spronggewricht) wordt dik en de smering wordt minder waardoor er arthrose kan ontstaan. Daar waar het kraakbeen verdwenen is kan nu gewrichtssmeer in het onderliggende bot dringen met botoplossing tot gevolg, op de röntgenfoto te zien als cysten in het bot.

Afhankelijk van de mate van de aandoening kan de behandeling bestaan uit een combinatie van de volgende maatregelen:

 

  • Rustperiode
  • Bewegingsadvies
  • NSAID voor ontstekingsremming en pijnstilling
  • Gewrichtsinjecties met corticosteroiden
  • Chirurgie; verwijdering van de losse fragmenten en eventueel curettage van de defecten

 

Hoefbevangenheid

In de hoef van het paard vormt de hoeflederhuid de verbinding tussen de hoefschoen en het hoefbeen. Het paard hangt als het ware in zijn eigen hoeven aan deze hoeflederhuid. Aan de onderzijde van de hoef is deze verbinding zichtbaar als de 'witte' lijn.

Hoefbevangenheid is een ontsteking van de hoeflederhuid. Door de ontsteking ontstaat een pijnlijke vochtophoping tussen de hoefschoen en het hoefbeen, waardoor deze verbinding loslaat. Wanneer de ontsteking zich uitbreidt en de verbinding over een groter gedeelte loslaat kan het hoefbeen gaan kantelen ten opzichte  van de hoefschoen en naar beneden zakken richting de zool.

Hoefbevangenheid kan door allerlei processen die de bloed- en/of zuurstofvoorziening naar de ondervoet verminderen veroorzaakt worden. Het ontstaat acuut en meestal aan de voorvoeten. Het paard heeft veel pijn, vooral in het toongedeelte van de voet en probeert dit te ontlasten. Meestal wil het paard niet meer lopen en gaat in een typische houding staan met de voorbenen naar voren gestoken.  Door de ontsteking kan de hoef warm en pijnlijk zijn en kan door toename van de bloedstroom het aanvoerende bloedvat sterker dan normaal pulseren. Bij afnemen van het ijzer of bij bekappen kan een verbrede witte lijn te zien zijn.

Behandeling van acute hoefbevangenheid bestaat uit absolute rust en rantsoenaanpassing (alleen water en hooi). Verder toediening van een ontstekingsremmer en eventueel een bloedverdunner.

Het paard op nat zand zetten of natte verbanden aanleggen ter ondersteuning van de zool, koelen van de hoef en verzachten van het hoefhoorn. Ijzers verwijderen, toongedeelte van de hoef inkorten en eventueel de hoefwand verdunnen.

Belangrijk bij de vervolgbehandeling na de acute fase zijn een goede hoefverzorging, aangepaste bewegingen het voorkomen van overgewicht door voeding met een laag eiwit- en koolhydraatgehalte te geven alsmede beperkte weidegang.

Afhankelijk van de mate van kanteling (en zakken) van het hoefbeen wordt met een NSAID de pijn weggenomen en het opflikkeren van ontsteking voorkomen.

  1. Contact
  2. Openingstijden
  3. Medicijnen
Dierenkliniek De Rijp
Schoener 2
1483 TP De Rijp

T: 0299-671366
E: Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.
U kunt van maandag tot en met vrijdag een afspraak voor uw huisdier(en) maken.

Ook kunt u tijdens de inloopspreekuren op maandag, woensdag en vrijdag van 14.00 uur tot 14.30 uur en van 18.30 uur tot 19.00 uur terecht.

Voor het afhalen van medicijnen, voer en dergelijke is de kliniek op maandag tot en met vrijdag geopend van 9.00 uur tot 17.00 uur.

U kunt medicijnen bestellen door een mailtje te sturen naar Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken..

Vermeld daarbij: 

 

  • de naam/het merk van het medicijn
  • gewenste hoeveelheid
  • de datum wanneer u de medicijnen komt ophalen
  • uw naam, adres en telefoonnummer

 

Na goedkeuring door de dierenarts ontvangt U van ons een mailtje of telefoontje zodra de bestelling voor u klaar ligt.

LICG

 

 

Doc & Booff

Doc & Booff
Volg ons op Facebook!